voor een beetje regen blijft een motorrijder niet binnen. en wanneer het serieus begint te regen, rechten de échte motorrijders de rug. nie afgeven. niet in het minst als er een goed doel achter de georganiseerde rit zit, zoals zondag 29 september jongstleden in halle. voor het rangnummer jaar op rij organiseerde een groep van vrienden een benefiet-motorrit tvv “ into my arms ”, het kom op contra kanker project van greet, stan, fleur en dien ( opgericht ter geheugenis van echtgenoot en papa kris de maeseneer die in 2013 aan kanker overleed ). met de eerste editie haalden ze nu 5. 000€ op, hetgeen een mooi uitslag was, maar dit jaar wilden ze dit absoluut overtreffen. bijna 100 deelnemers tekenden op voorhand in, sommige als solorijder, anderen als duo. en voor zo’n outdoorevent rekent men al gemakkelijk eens op de sympathie van de weergoden, al werd snel duidelijk dat deze denkbaar ronddwalen vergeten om die dag in fluo te brandmerken. . . . . met regen tot gevolg, veel regen. maar, zoals medegedeeld, een motorrijder laat zich net zomaar van de baan zetten. een harde kern van de voorgerecht ingeschrevenen startte de motoren zoals voorspellen en trotseerde het verkwikkende hemelbad en dacht, ‘och het is toch maar water. . . ‘. enkelen onder hen bleven trouw vergezeld van hun duozitster waardoor het leed verdeeld werd en dus maar half zo zwaar woog. chapeau voor de moedige dames! Allen werd ’s ochtends vliet gebriefd, bij een kop koffie en een croissant in de gebouwen van carbomat, waarna de verharden rossen manhaftig en met een groot hart werden bestegen om vaarroute dierenpark ‘monde sauvage ‘ in aywaille te autorijden alwaar een deugddoende lunch volgde, en voor wie dat wilde een bezoek aan het dierenpark als dessert kon geworden meegeproefd. doorweekt, moe, maar o zo verzadigd, konden de bereidwillige motards ’s avonds ramen op een warm ontvangst in zaal ter heyde waar zij gezamenlijk met alle anderen die ervoor hadden gekozen om de rit per auto te autorijden, konden lust van een supergezellige avond waar oa stan en branko het lied ‘into my arms ‘ speelden. het lied dat als lievelingslied van kris de maeseneer zijn naam ontleende aan de organisatie. missie geslaagd. zoals zo vaak was ook hier weer de vaststelling : als het eens wat moeilijker gaat, maar je zet door, is het instinct nadien nog zo goed. er komt dus behalve scepsis een volgende, derde, editie in 2020. ook diegenen die om de een of de andere excuus niet kunnen meerijden ( als duo bv ) zullen de kans krijgen om ’s avonds wel mee aan te voortschuiven voor het afsluitend diner. al die inspanningen van allen, hetzij voorbereidend en organiserend, zowel als rijdend op de motor of deelnemend met de auto, werden rijkelijk gecompenseerd en beloond met een tof opgehaald bedrag van 6. 000€. een overtreffing van het uitslag van vorig jaar. de kern van medewerkers was maar al te fier om te kunnen poseren voor de pro forma ingevulde cheque. het bedrag werd vroeger deze week overgemaakt aan de overkoepelende lijf “ kom op contra kanker ”. en zo ligt ook al direct het fundament voor de volgende editie vast : nog beter doen. . . . en daarvoor wordt op allen gerekend met het hart op de juiste plek. noteren dus : laatste zondag van september 2020, into my arms, toeristische tour op de motor met gps scheepvaart, ten voordele van kom op contra kanker. ontbijt, lunch, avondmaal inbegrepen. het mailtje naar de weergoden is nu verstuurd. high priority. dat ze het maar goed noteren deze keer. gegevensbestand motortour ‘into my arms ‘ lijkt vaste herbergier te geworden eerste mototour’ into my arms’